Hayat bazen savurur insanı.  
Dirençli olmak lazım. Aksi hâlde hayata dahil olamamak tehlikesi var. 

Kimileri yaşamın tam göbeğinde geçirir ömrünü, kimileri de kenarda seyirci kalır o koca ömrün tükenmesine.  
Hayata katılmak lazım. Yoksa “yaşamak” sadece dünyaya gelmekten ibaret kalır.  

Özgürlük dedikleri şey mücadeleyle kazanılır. Değeri bilinmez, özen gösterilmezse bazen alıştıra alıştıra, bazen de ansızın kaybedilebilir. 
Sahip çıkmak lazım. Bir de bakarsınız, bir daha ele geçmeyebilir.

***

Yaşamak, düşünmektir. 
Yaşamak, öğrenmektir. 
Yaşamak, bilmektir. 
Yaşamak, hissetmektir.

Yaşamak, sahip çıkmaktır… İnsana yaraşır her şeye…

***

Bir önceki yazımın sonunda ilk gençliğimde yazdığım bir şiiri sizlere sunmuştum. Nereden baksanız 30-35 sene önce yazdığım bir şiirdi.
Birazdan yine o yıllardan, o günlerden bir şiirimi daha okuyacaksınız.

Herkese, hak edilmiş iyi bir yaşam diliyorum…

***

SİYAH-GRİ

Bir ucunda bir kıyısında  
Dolanıp duruyorum da  
İçine bir türlü giremiyorum  
Yaşamın

Siyahlı grili bir bilyeyim  
Durmadan çarpıyorum  
O duvara bu duvara

Coşkun bir su gördüm  
Köpüklü beyaz  
Özgürlüğü dedim  
Denize kadar

Sınırlar ötesinde ya da ardında  
Biçimleniyor yaşamlar  
Belki özgür belki tutsak  
Belki şöyle belki böyle