Haber dün akÅŸam saat 10.30’da geldi. 
Ä°nanmadım. 
Tuhaf kiÅŸiliÄŸe sahip bazı tiplerin sosyal mecralarda böyle yalan ölüm haberleri verdiÄŸine tanık oluyoruz çünkü. 
Öyle sandım. 
Hemen haberlere baktım. Ä°çimde bir umutla. 
Maalesef… 
Ä°lhan Ä°rem de bizi bırakıp gitmiÅŸti… 
Hem de hiç beklemediÄŸimiz ve ummadığımız bir yaÅŸta…

***

Haberi aldığımızda eÅŸim terasta oturuyordu, ben içeride okuyordum. 
Pelin, Ä°lhan Ä°rem ÅŸarkıları çalmaya baÅŸladı. Bir içki aldım, yanına gittim. Birkaç ÅŸarkıyı birlikte dinledik.  
En derinlerden yüreÄŸim sızladı. Dayanamadım, içeri kaçtım. Beynimde dönen o muhteÅŸem sözlerle: 
“SensizliÄŸin acısını / Sen nereden bileceksin / Sen hiç sensiz kalmadın ki / Mevsimleri saymadın ki…” 

***

Teessürümü ifade edebilmem imkânsız… 
Çok… Çok üzgünüm…

***

Ä°lhan Ä°rem’in… 
Büyük sanatı, eÅŸsiz müziÄŸi, dillerimizden düÅŸmeyen, gönül hafızalarımıza yer eden onlarca eseri… 
Hayata bakışı…   
DuruÅŸu…   
Ayrı ayrı hepimize kattıkları…  
Sanatçı namusuna, aydın vicdanına sahip oluÅŸu…  
ÇaÄŸdaÅŸlığa olan tutkusu…   
Cumhuriyet’e ve Atatürk’e sevdası…   
Bir yazıda nasıl anlatılabilir…    
Yetersizim…

***

“Onun gibisi bir daha gelmez” diyeceÄŸimiz eÅŸsiz deÄŸerlerimizden biriydi Ä°lhan Ä°rem… 
Ah! Son senelerde ne de büyük yaprak dökümü yaşıyoruz…

Tarık Akan… Müzeyyen Senar… Fikret Hakan… Timur Selçuk… YaÅŸar Nuri Öztürk… Zeki Alasya… Oktay SinanoÄŸlu… Münir Özkul… Yıldız Kenter… Levent Kırca… Bekir CoÅŸkun… Halil Ä°nalcık… Halit Akçatepe… Ferhan Åžensoy… Kartal Tibet… Fatma Girik… Cüneyt Arkın… 
Ve…  
Ä°lhan Ä°rem…  

Söyleyiniz lütfen… 
Onlar gibisi bir daha gelir mi?

***

Ä°lhan Ä°rem’siz… 
Ä°ç zenginliklerim, umutlarım, heyecanlarım, anlamlarım, beklentilerim… 
Artık biraz daha eksik… 
ÇocukluÄŸum… GençliÄŸim… YetmiÅŸli yılların o cânım Mersin’i…. Seksenlerin o güzelim Ankara’sı… 
Artık biraz daha uzak…